Litwa – program kulturowy projektu Erasmus+ (cz. 2)

Oferta na rok szkolny 2022/2023 - kliknij TUTAJ. Zapraszamy do "Czerwoniaka" !

Litwa – program kulturowy projektu Erasmus+ (cz. 2)

Laba diena (Dzień dobry). W sobotę 09.04.2022 r. przebywająca na stażu na Litwie klasa III TŻp kontynuowała uczestniczenie w drugiej części zaplanowanego programu kulturowego Erasmus+, który obejmuje zwiedzanie Wilna i ziemi wileńskiej.

Tak jak poprzednio wraz z innymi grupami mieliśmy przyjemność odwiedzania kolejnych niezwykłych miejsc tego pięknego kraju. Tym razem wycieczkę rozpoczęliśmy od zwiedzania Trok – niezwykle uroczego miasteczka, które jest zamieszkane przez Karaimów. Założony w XII w. gród stał się jednym z dwóch – obok Wilna – litewskich ośrodków państwotwórczych. Ok. 1320 r. była to siedziba wielkiego księcia Giedymina, a od 1341 r. stolica dzielnicy Kiejstuta. Witold osiedlił tu Karaimów i Tatarów. W kościele farnym Nawiedzenia NMP znajduje się słynny wizerunek Matki Boskiej Trockiej, który jest jednym z najbardziej czczonych obrazów maryjnych na Litwie. Największą atrakcją tej miejscowości jest oczywiście zamek położony na wyspie. W XIV w. Kiejstut wzniósł tam drewnianą warownię, a jego syn Witold ukończył zamek murowany. Funkcję monarszej rezydencji pełnił do czasów Zygmunta Augusta. Zamek w Trokach jest to jedyna warownia w Europie Środkowo-Wschodniej położona na wyspie. Został odrestaurowany dopiero w XX w. Kiedy były tam jeszcze ruiny, było to ulubione miejsce Adama Mickiewicza. Na zakończenie zwiedzania mieliśmy okazję zjeść narodowe danie Karaimów – kibiny. Po powrocie do Wilna zwiedzaliśmy najbardziej charakterystyczne zabytki tego miasta: Górę Trzech Krzyży, Cmentarz na Rossie oraz Kościół św. św. Piotra i Pawła. Góra Trzykrzyska położona jest w centrum Wilna w Parku Kalnu, czyli Górnym, na prawym brzegu Wilejki uchodzącej tu do Wilii. Po wejściu na wzgórze można zobaczyć cudowną panoramę miasta. Tradycja stawiania na tym wzgórzu krzyży sięga XVIII w. Po licznych zniszczeniach tego zabytku ostatecznie wzniosły się nad miastem w 1989 r. jako pomnik z okazji 600-letniej rocznicy chrztu Litwy. Po obejrzeniu panoramy Wilna pojechaliśmy na Cmentarz na Rossie. Jest to obok Powązek, Skałki, Pęksowego Brzysku czy Łyczakowa – wyjątkowa nekropolia związana z historią Polski. Cmentarz założono w 1769 r. Spoczywa tu wielu wybitnych Polaków: J. Lelewel, W. Syrokomla, E. Słowacki, A. Becu, F. Spitznagel. Centralnym punktem tej nekropolii jest mauzoleum serca Józefa Piłsudskiego i jego matki Marii Piłsudskiej z Billewiczów. W pobliżu znajduje się miejsce pochówku polskich legionistów. Symbolem cmentarza jest Czarny Anioł – pomnik na grobie Izy Salmonowiczówny – dziewczyny, która się zabiła z powodu nieszczęśliwej miłości. Piękno tego cmentarza, jego położenie, polskie nazwiska, wzruszające nagrobne napisy osób, które żegnają swoich ukochanych – wszystko to przyczynia się do niezwykłej atmosfery tego miejsca. Ostatnim zwiedzanym przez nas zabytkiem był Kościół św. św. Piotra i Pawła. Fundatorem tej budowli był hetman polny litewski Michał Kazimierz Pac. Założyciel tego kościoła kazał się pochować pod progiem i umieścić obok napis: „Tu leży grzesznik”. Pod względem bogactwa sztukaterii i innych dekoracji wnętrze tego zabytku nie ma sobie równych w całej Europie, zwłaszcza że zachowało się w stanie niezmiennym. Naliczono ponad 2 tys. rzeźb figuralnych. Ciekawe jest to, że bardzo często są to rzeźby diabłów. Kościół w symboliczny sposób pokazuje walkę dobra ze złem, przypominając przy tym, jak niełatwa jest to walka… Warto było być w tych wszystkich miejscach, przekonać się, jak wiele łączy Polskę i Litwę… Iki pasymatymo (Do zobaczenia).